Cumartesi, 18 Eylül 2021
.
13
Denizli
.
Melahat Kuzu Şair / Yazar

YARIM ASIRLIK HAYAT YAŞAM

Ben Çal’da doğdum, Hançalar’da büyüdüm,

 

 

Hayallerimde hep öğretmen olmak vardı,

Ama ben okutulmadım.

“kızlar okumaz” mantığı ağır basıyordu,

Şair, yazar olmak vardı, benim yüreğimde.

 

Acımasız hayat günlerimi,

Usul usul çalıyordu.

Ama ben bir türlü beceremiyordum.

Her şeye rağmen yine de direniyordum.

Ben şair olmalıydım.

 

Hala köyümden dışarı çıkamamıştım,

Bin dokuz yüz yetmiş dört yılında,

Görücü usulüyle evlendim,

Dört tane evlat sahibi oldum,

Anne olmak beni, şair olmak için tetikliyordu.

 

İnsanlara güler yüzlü baktım,

Geleceğimden umutluydum,

Hayata tatlı bakyordum,

Kimseye beddua etmedim,

Çünkü ben şair olmak istiyordum.

 

Yarım asırlık bir emekle,

İki bin altı senesinde “GÖNÜL TELİMDEN”

İsimli ilk şiir kitabımı çıkardım,

Sevincimden ağladım,

Artık hayallerim gerçek olmuştu.

 

Ben hala hızımı alamamıştım,

İki bin on üç senesinde tekrar,

Bir kitap çıkarmak için uçsuz, bucaksız,

Yollara tekrar düştüm,

Artık ölsem de gam yemezdim,

Ben kimliğimi bulmuştum.

 

Tarifi anlatılmaz bir mutluluk yaşıyordum,

Anamdan yeniden doğdum sanki

Heyecanlıydım yüreğim duracaktı sanki

Artık bulutların arasında dolaşmak,

Misafir olmak istiyordum,

Yıldızlara, aya, güneşe.

Gökyüzünden seyretmek istiyordum, toprağımı.

 

Ölüm de hiç aklımdan çıkmıyordu,

Nerede ne zaman öleceğimi düşünüyordum.

Semalarda ölürsem atmosfere,

Denizlerde ölürsem balıkların, gemilerin,

Olduğu asri mezarlığa gömsünler beni.

 

Eğer doğduğum yerde ölürsem,

Köyümden veda edebilirsem

Aşağı kuyu başındaki çınar ağacının,

Altına gömsünler beni

Bahçem olsun, gülüm olsun,

Mezarımın üstünde çiçekler açsın,

Bileyim ki bahar gelmiş.

 

Düşünüyorum da şimdi,

Bu mezara kim gelir ki?

Kim ziyaret eder ki delidolu,

Bir şair kadını, koca çınarın altında.

Ufacık mezarım olsun,

Kocaman bir taşım olsun,

Beni sevenler kolay bulsun.

Tören çiçek istemem ben,

Koca çınarın altında,

Şair Melahat huzur bulsun.